Jezelf blijven ontwikkelen, dat is belangrijk bij Novatec
‘Nu kan ik adem halen’
Jezelf blijven ontwikkelen. Dat is belangrijk bij Novatec. Hoe je dat precies doet, is voor iedereen anders. Het gaat altijd om wat je kunt en wilt. Soms denken mensen dat ze iets niet kunnen. Dan is het extra mooi als het lukt. Zoals bij Nicole Fanta. Ze dacht dat ze het niet kon, maar ze slaagde voor de mbo-4 opleiding Persoonlijke begeleiding en Maatschappelijke Zorg. Nu werkt ze als hulpverlener bij Statera in Marum.
Nicole kwam 13 jaar geleden als herintreder bij Novatec. Ze ging aan de slag bij team Catering. “Werkcoaches Annemiek en Harvey hadden vertrouwen in mij. Daardoor kwam ik uit mijn schulp. Harvey stelde voor dat ik een opleiding zou doen. Zo werd ik taakinstructeur. Eerst deed ik de interne cursus, toen de officiële opleiding. Daarna volgden meer cursussen.”
BBL-opleiding
Een jaar lang werkte Nicole als assistent-werkcoach bij team Catering. Toen kreeg ze het aanbod om een driejarige opleiding mbo-4 te gaan doen. “Dat wilde ik wel, hoewel ik het spannend vond. Het was een BBL-opleiding. Dat betekent dat je een dag naar school gaat en de rest van de week aan het werk bent. Ik moest dus eerst een stageplek vinden. Dat werd Statera in Marum.”
Het leren viel haar zwaar. “Ik ben geen 18 meer! En het laatste jaar kreeg ik ook nog eens longontstekingen en werd mijn kleinzoon ernstig ziek. Maar het is gelukt.” Nu is Nicole via detachering aan het werk bij Statera. “Dat kan maximaal vijf jaar. Ik zie wel wat er daarna gebeurt. Ik kan sowieso terug naar Novatec.”
Veiligheid en liefde
Statera begeleidt jongeren van 15 tot en met 25 jaar. “Deze jongeren hebben vooral veiligheid en liefde nodig. En ruimte om in hun eigen tempo te groeien. Dat is lastig. Tegenwoordig moet alles snel, snel, snel. Bij Statera laten we jongeren zien dat ze meer zijn dan hun beperking of hun rugzak. We willen hen laten zien wat ze wel kunnen. Wat dat betreft is het vergelijkbaar met wat we hier bij Novatec doen, alleen is het een andere leeftijdsgroep.”
De jongeren wonen met elkaar in een huis en Nicole is één van de groepsbegeleiders. “Wij zijn er voor de dagelijkse begeleiding. Je moet het zien als een groot gezin. Omdat ik één van de oudsten ben, noemen ze me de mama van Statera. Dat heeft voordelen. Ik kan iedereen gewoon een knuffel geven. Ik zeg altijd: zoek dekking als je verdrietig bent, want ik geef je een knuffel!”
Grenzen bewaken
Tijdens haar opleiding kreeg Nicole zelf begeleiding van jobcoach Robert. “Ik vind het moeilijk om mijn grenzen te bewaken, maar dat moet wel. Ik heb ontstekingsreuma en ben gauw moe, maar ik vind het lastig om te zeggen ‘dit wordt me te veel’. Robert is daar goed in. Hij houdt het veilig voor mij. Dat is belangrijk, zeker nu mijn kleinzoon ernstig ziek is. Ik ben erg blij met hem!”
Nicole heeft heel hard gewerkt voor haar diploma. “Ik ben met niks begonnen en nu kan ik adem halen. Als het werken met de jongeren me te veel wordt, ga ik met ouderen aan de slag. Zo groeit mijn werk mee met mijn eigen levensfasen. Een heel geruststellend gevoel. Het diploma geeft me bestaanszekerheid. En ik hoop dat ook andere mensen met een indicatie gaan zien dat ze meer zijn dan hun beperking. Dat je een indicatie hebt, betekent niet dat je niet kunt leren. Doe het op je eigen manier en vanuit je eigen kracht. Durf de stap te zetten!”